menig mens menigte walst als slaap
dronken door een meer van ik
hoofden vol ogen
blik van wiegendood
knip
gaat er toch ergens een licht aan
het kan kijk kijk rond zoem
vooral voor al
wees waakzaam
op kille dagen waarop niemand wacht
ze komen steeds op afroep nooit op vraag
op hete dagen die iedereen verwenst
doch niemand het zonnebaden laat
wees gerust op lauwe dagen
wordt men het meest gesust
wieg het leven weer tot dans en
stamp uit je hoofd wat menig mens
van leer ooit sprak
alles is al eens beloofd
ont houd dat
alles wat nog moet komen
is reeds van was