‘We kunnen moeilijk allemaal een koffiebar beginnen.’ Het is een verzuchting die ik, samen met anderen in mijn omgeving, het afgelopen jaar meermaals heb gemaakt. De boosdoener: AI, uiteraard, die gelauwerde, opgeklopte, gevreesde gesel ons vakkundig opgedrongen door zij die…
zouden we in tekens zijn gaan denkenals niemand er over had gesprokenwie heeft ze ooit zien vliegenwelke magiër is ermee beginnen strooienwanneer heeft god voor het eerstover zichzelf als God gedacht niet alles wat in het donker blinkt is een…
het is toch altijd een zoeken welke broek je pastdie ene die de verkoper aanreikt net voor jehet hokje binnenstapt of het exemplaar dat je zelfuit het rek hebt gehaald, nauwelijks gehabilleerdmoet je uitvogelen of je meer van de olifantenpaadjes…
menig mens menigte walst als slaapdronken door een meer van ikhoofden vol ogenblik van wiegendood knip gaat er toch ergens een licht aanhet kan kijk kijk rond zoemvooral voor al wees waakzaam op kille dagen waarop niemand wachtze komen steeds…
Zondag. Op de trein van Brussel naar Leuven hoor ik een vader voorlezen aan zijn zoontje. Ze zitten in een vierzit met de rijrichting mee, ze worden onze metropool uitgestuwd; ik zit in de aanpalende vierzit met mijn rug naar…
de goede dingen sterven niet fluweel licht en het groendat zijn hand ernaar uitreikteen specht met een twijgje in de bekmuziek die een hart blootlegt een kind dat achterop een fietsde armen spant, een zweeftuig naar ooitkoraalriffen, mierenkolonies, een open…
thuis lag het buitenland bewaardin een brillendoosje gevuld met vreemde muntende wereld lag verknipt op papier voor het rapenin atlassen en wegenkaarten bleven zich handsomnieuwe delen ontvouwen zelf raakte ik niet verder dan het handvolplekken waar ik heen en terug…
ik kijk naar een boomik denk geen boom te zienhoe weet ik of het een boom iswat ik zie ik voel schubbige bastin mijn verbeeldinggaan mijn vingers erdoorheenen stellen ze vast hoe dit wezenfeilloos de tel bijhoudt– ik moet bij…