Ooit was ik van mening dat onze groeispurt uiterlijk in de late puberteit stopt. Dat het aantal centimeters dat ons voor het leven toebedeeld werd dan zijn definitieve aantal kent, op onze neus en oren na. En dat is het…

Ik zit al een half uur naar een virtueel wit blad te staren, nadat ik al weken in m’n hoofd heb gezocht naar wat ik precies wil neerpennen. Ik wil wat schrijven over het voorbije jaar, maar het haakje om…

Vanochtend in mijn zondagse bed las ik een column Ilja Leonard Pfeijffer afgelopen zomer schreef voor de Nederlandse krant HP/De Tijd. ‘De kunst van het nietsdoen’, aldus de titel van het opiniestuk, stond al enkele maanden op mijn leeslijstje, en…

Tijdens een avond die uitspon in de nacht keek ik de nieuwe Netflix-blockbuster A House of Dynamite. Die film begint met een kernwapen dat vanuit Aziatische wateren de lucht in gaat en dat uiteindelijk ergens in de Verenigde Staten zal…

‘Wat bent u aan het doen?’ Aan m’n tafeltje in Kopi Soesoe, mijn vaste koffiebar in Rotterdam, staat plots een jongetje van een jaar of zeven met vragende ogen. Ze zijn groot, rond en een tikje vochtig, met veel ruimte…

‘Are you telling me you are so unbelievably arrogant that you can’t admit there is a teeny tiny possibility that you could be wrong about this?’ Wie deze zin herkent, herinnert zich vast de aflevering uit het tweede seizoen van Friends waarin…