de goede dingen sterven niet fluweel licht en het groendat zijn hand ernaar uitreikteen specht met een twijgje in de bekmuziek die een hart blootlegt een kind dat achterop een fietsde armen spant, een zweeftuig naar ooitkoraalriffen, mierenkolonies, een open…

thuis lag het buitenland bewaardin een brillendoosje gevuld met vreemde muntende wereld lag verknipt op papier voor het rapenin atlassen en wegenkaarten bleven zich handsomnieuwe delen ontvouwen zelf raakte ik niet verder dan het handvolplekken waar ik heen en terug…

ik kijk naar een boomik denk geen boom te zienhoe weet ik of het een boom iswat ik zie ik voel schubbige bastin mijn verbeeldinggaan mijn vingers erdoorheenen stellen ze vast hoe dit wezenfeilloos de tel bijhoudt– ik moet bij…

heel bijna was ik vergeten hoe het gingeen worm wat een wonder ding wanneer we van de groten moesten schuileneen handvol druppels bracht hen al aan het huilenkronkelde hij uit de grond in vol ornaatals de koning van een natte…

vast wel weet je noghoe de tijd tussen de plooien van alledagviel, wij ertussenkonden wegzinkenen elke golf een verankeringmet zich meedroeg hoe voelden wede schuimkopjes onze tenen kietelenwat werden we graagoverspoeld

we hebben op een dag een oorlog overwonnen het metrum van de bommen liet zich verzwijgeneen zweem van zekerheid meende zichte kunnen vasthaken aan de waan van de dagde straten liepen vol met een andersoortig stil buren van buren van…