vast wel weet je noghoe de tijd tussen de plooien van alledagviel, wij ertussenkonden wegzinkenen elke golf een verankeringmet zich meedroeg hoe voelden wede schuimkopjes onze tenen kietelenwat werden we graagoverspoeld

we hebben op een dag een oorlog overwonnen het metrum van de bommen liet zich verzwijgeneen zweem van zekerheid meende zichte kunnen vasthaken aan de waan van de dagde straten liepen vol met een andersoortig stil buren van buren van…

hmmmja ze heeft haar intrek genomenin het uitgepuurde en wat dat dan is de naklank van een triangelde zucht van een opgeheven hiel van een ballerinahet touwtje van een vlieger losgelatendoor een kind de stroom die alles in gang zet

ik heb de dagen zonder jou uitgeslapenik heb de pijn verstild door hem zoals eenspeeltje onder water te duwenhij ligt op de bodem van het badmaar de bellen zijn hem ontsnapt ik heb de dagen zonder jou uitgezetenals een gedetineerde…

ben ik mens als ik nooit Proust zal lezen, SartreJoyce, of de bijna vergeten Russen ben ik mens als ik nooit in Trinidad komen het ook niet op de kaart weet liggen ben ik mens wanneer ik geen parket in…

van iets wegrennen – een spin of een muis,een brandend huis, een ravijn, een beetvan de tand des tijds – is minder ergals je ergens hebt om naartoe te lopen dan loop je tenminste met een doelof in open armen…